"و خداونـد خدا گفت که اینک آدم نظر بدانستن نیک و بد چون یکی از ما شده است
پــس حال مبــادا که دست خــود را دراز کــرده هم از درخت حیــات بگیــرد و خــورده،
دائما زنــده مانــد.
پس از آن سبب خداونــد خدا او را از بــاغ عدن رانــد
تا اینکه در زمینی که از آن گرفتــه شده بود فلاحت نمایــد."
( عهد عتیق، سفر تکوین مخلوقات، فصل سوم، آیات 22 و23 )
دانا به نیک و بد بالغ شدم
و از بهشت کودکــی رانــده.
پس عــزم بازگشت کــردم.